Veron’s Adventures

I have been slacking off with my blog lately, and I realize it. Less inspiration to write, plenty of fun things to do and horrible internet connections are decent excuses but I know that my loyal readers deserve better. I will skip the blogs I had planned about my trips to Medellin and Bogota but I will put up a photo-blog about the Caribbean today and will come up with two blogs about Rio de Janeiro in the coming week or so…

About a month ago I visited the idyllic fisherman’s town Taganga at the Caribbean coast of Colombia. It inhabitants about 3000 people, living of fishing and tourism. I stayed there for about 10 days, did a PADI open-water diving course and visited National Park Tayrona.

Taganga is located in this beautiful bay, to the left of National Park Tayrona which has the one of the most beautiful diving sights of Colombia. I was lucky enough to catch this rainbow on my way back to the airport, it hardly ever rains there.

Casa Blanca, the hostel I stayed in, was location wise the best hostel I’ve ever seen. Waking up with a dive in the Caribbean Sea and some tropical fruit for breakfast was pretty ideal, the cold shower without showerhead before going out for dinner wasn’t exactly….

A nice view from the balcony…

lots of blue…

A local walking home with the catch of the day!

A piecefull picture of daddy bringing his kids to school in the early morning…

Tayrona National Park. A protected area of 150 square km land and 30square km. sea. The land is almost all rainforrest which ends where the broad and rough sand beaches start…

There are a couple locations where it’s possible to rent a hammock. So I slept a night in the park and got up early for another day of walking…

In Tayrona National Park you can find the 2nd most beautiful beach in the world, and yes that’s about as arbitrary as it gets.

After a couple hours of walking in the park you will find the most beautiful beaches all for yourself.

Colombian jungle…

That’s all I have for this blog. The next ones will be better quality. I will put up a blog about the city Rio de Janeiro, the most beautiful city I have ever seen and the second one will be a carnival edition…

Greetings from Bogota,

-Veron

 

Een Europese zakenman ging op doktersadvies op vakantie naar een dorpje aan de Caribische Colombiaanse kust. Omdat hij niet kon slapen na een urgent telefoontje van kantoor de eerste ochtend, liep hij ’s nachts naar de pier om tot rust te komen. Een klein bootje met een visser aan boord had aangelegd en in de boot lagen verschillende geelvin-tonijnen. De Europeaan complimenteerde de Colombiaan met de kwaliteit van zijn vissen.

 

‘Hoe lang heb je erover gedaan om ze te vangen?’ Vroeg de Europese zakenman. ‘Maar heel even’ antwoordde de Colombiaan in verbazingwekkend goed Engels. ‘Waarom blijf je dan niet langer op zee om meer vis te vangen?’

‘Ik heb genoeg om mijn gezin te onderhouden en er een paar aan mijn vriendin te geven,’ zei de Colombiaan terwijl hij de vissen in de mand deed.

 

‘Maar wat doe je dan met de rest van je tijd?’

De Colombiaan keek hem aan en lachte; ‘Ik slaap uit, vis wat, speel met mijn kinderen, wandel met mijn vrouw en drink rum met mijn vrienden in de kroeg hier verderop. Ik heb een druk en gevuld leven, señor’

 

De Europeaan lachte. ‘Ik heb aan de Erasmus Universiteit gestudeerd en ik kan je helpen. Als je langer vist kun je met de opbrengst daarvan een grotere boot kopen. Met de grotere vangst die daaruit volgt kun je in een korte tijd meer boten kopen en uiteindelijk zal je dan een vloot met vissersschepen hebben.’

 

Hij vervolgde zijn verhaal: ‘In plaats van de vangst aan een tussenpersoon te verkopen, zou je direct aan de consument kunnen verkopen en uiteindelijk je eigen fabriek voor visconserven kunnen openen. Je zou het product, de verwerking en de distributie helemaal in eigen hand hebben. Je zal natuurlijk je hoofdverblijf niet in dit kleine dorpje moeten plaatsen, verhuis naar Cartagena en uiteindelijk naar Los Angeles om op de Noord-Amerikaanse markt te opereren en vervolgens naar New York waar je met het juiste management een grote onderneming kunt runnen.

 

De Colombiaanse visser vroeg: ‘Maar hoe lang gaat dat allemaal wel niet duren señor?’ De zakenman antwoordde: ’15 tot 20 jaar, maximaal 25.’

‘Maar wat dan, señor?’

De Europese zakenman lachte en zei: ‘Dat is het mooiste van alles! Op het juiste moment ga je een beursgang aankondigen en de aandelen in je bedrijf verkopen en schatrijk worden! Je zal miljoenen verdienen!’

 

‘Miljoenen señor? En dan?’

‘Dan zou je je terugtrekken en in een klein vissersdorpje gaan wonen, waar je zou uitslapen, wat vissen, spelen met je kleinkinderen, een siësta houden met je vrouw en ’s avonds naar de kroeg op de hoek wandelen om rum te drinken met je amigo’s….’